Skip to main content
Etymology

nitrógeno

/niˈtɾoxeno/

sustantivo

Origin

Griego antiguo

νίτρον (nitron) + -γενής (-genes) — que produce nitre o natrón

Overview

Meaning Now

  • Elemento químico gaseoso, incoloro, inodoro e insípido, que constituye las cuatro quintas partes del aire atmosférico en volumen.

Literal older meaning

generador de nitre (del griego nitron)

Language path

Griego antiguo → Francés → Español

Earliest form

nitrogène

Earliest period

Siglo XVIII

Journey

El término fue acuñado por el químico francés Jean-Antoine Chaptal en 1790. Deriva de la observación de que el elemento es un componente esencial del nitrato (o salitre). Anteriormente, Lavoisier lo había denominado 'azote', del griego 'sin vida', término que aún se conserva en idiomas como el francés o el portugués.

Evolution

  1. Egipcio antiguo

    ntry

    “sal nativa”

  2. Griego antiguo

    νίτρον

    “carbonato de sodio natural”

  3. Francés (1790)

    nitrogène

    “gas que forma nitratos”

    Acuñado por Chaptal

  4. Español (Siglo XIX)

    nitrógeno

    “elemento químico N”

Connections

Word parts

nitro-

root

relacionado con el nitre

-geno

suffix

que genera o produce

Related across languages

  • Francés

    nitrogène

    nitrógeno

  • Inglés

    nitrogen

    nitrógeno

Explore next

Related to nitrógeno

Get the WordOrigin app

External references use DefinedTerm semantics.