cukier
/ˈt͡su.kʲɛr/
rzeczownik
Origin
sanskryt
śarkarā — piasek, żwir, później cukier
Overview
Meaning Now
- słodka substancja spożywcza otrzymywana głównie z buraków cukrowych lub trzciny cukrowej, składająca się głównie z sacharozy
- potocznie: dowolny rodzaj cukru w sensie chemicznym (węglowodan)
Language path
sanskryt → greka klasyczna → łacina średniowieczna → język staropolski → język polski
Earliest form
cukier
Earliest period
XV wiek
Journey
Cukier przez długi czas był w Polsce towarem luksusowym i drogim, dostępnym głównie dla arystokracji i mieszczaństwa, często sprzedawanym w formie tzw. głowy cukru.
Evolution
- sanskryt
śarkarā
“kruszywo, żwir”
pierwotne znaczenie odnosiło się do twardych ziaren
- perski
šakar
“cukier”
pośrednictwo w przekazie do języków zachodnich
- średniowieczna łacina
succarum
“cukier”
przejęte przez handel lewantyński
- staropolski
cukier
“cukier”
adaptacja z języków romańskich lub niemieckiego
Connections
Word parts
cukier
root
substancja słodząca
Related across languages
angielski
sugar
cukier
niemiecki
Zucker
cukier
francuski
sucre
cukier
Explore next
Related to cukier
External references use DefinedTerm semantics.