kwiat
[ˈkviat]
rzeczownik
Origin
Język prasłowiański
*květъ — kwiat, rozkwit
Overview
Meaning Now
- część rośliny nasiennej, w której znajdują się organy rozrodcze
- ozdobna część rośliny, często o intensywnym zabarwieniu i zapachu
- przenośnie: najlepsza, najbardziej wartościowa część jakiejś grupy lub zbiorowości
Language path
Język prasłowiański → Język staropolski → Język polski
Earliest form
kwiat
Earliest period
XIV wiek
Journey
Słowo pochodzi od prasłowiańskiego rdzenia *kvet-, który wiąże się z ideą 'jaśnieć' lub 'rozkwitać'. Etymologicznie jest spokrewnione z czasownikiem 'kwitnąć'. W dawnej polszczyźnie termin ten był częściej używany w sensie 'rozkwit' lub 'najlepszy czas/stan czegoś'.
Evolution
- Prasłowiański
*květъ
“kwiat”
forma wyjściowa
- Staropolski
kwiat
“kwiat”
utrwalenie pisowni z -t
Connections
Word parts
kwiat
root
kwiat
Related across languages
Czeski
květ
kwiat
Rosyjski
цвет
kwiat, kolor
Explore next
Related to kwiat
External references use DefinedTerm semantics.