สุข
/sùk/
คำวิเศษณ์
Origin
ภาษาสันสกฤต
सुख (sukha) — ความสบาย, ความสุข
Overview
Meaning Now
- ความสบายกายสบายใจ
- ความอิ่มหนำ, ความพอใจ
Literal older meaning
ความเบา, ความคล่องตัว
Language path
ภาษาสันสกฤต → ภาษาไทย
Earliest form
สุข
Earliest period
สมัยสุโขทัย
Journey
คำนี้รับมาจากภาษาสันสกฤตเพื่อใช้ในบริบททางธรรมะและวรรณกรรม ก่อนจะกลายเป็นคำสามัญที่ใช้เรียกความรู้สึกเชิงบวกในชีวิตประจำวัน
Evolution
- ภาษาสันสกฤตโบราณ
सुख
“ความสบาย”
เดิมใช้หมายถึง 'เพลาที่หมุนได้คล่อง' ของรถม้า
- สมัยสุโขทัย
สุข
“ความสบายกายสบายใจ”
รับผ่านคัมภีร์ทางพุทธศาสนา
Connections
Word parts
สุ
prefix
ดี, งาม
ข
root
ช่อง, เพลา
Related across languages
ภาษาบาลี
สุข (sukha)
ความสบาย
ภาษาเขมร
សុខ (sokh)
ความสบาย, สุขภาพดี
Explore next
Related to สุข
External references use DefinedTerm semantics.