ilim
/iˈlim/
isim
Origin
Arapça
علم — bilmek, işaretlemek, iz sürmek
Overview
Meaning Now
- Evrenin veya olayların bir bölümünü konu olarak seçen, deneye dayanan yöntemler ve gerçeklikten yararlanarak sonuç çıkarmaya çalışan düzenli bilgi.
- Bilmek eylemi, bilme durumu, bilgi.
Literal older meaning
bilmek, bilgi
Language path
Arapça → Türkçe
Earliest form
ˁilm (علم)
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
İlim kelimesi, İslam medeniyetinin etkisiyle Türkçeye girmiş, özellikle dini ve felsefi disiplinler için kullanılan temel bir terim haline gelmiştir. 20. yüzyılda Türk Dil Kurumu'nun çalışmalarıyla 'bilim' sözcüğü türetilerek modern bilimsel disiplinler için daha fazla tercih edilir hale gelse de, 'ilim' kelimesi daha geniş kapsamlı ve geleneksel bilgiyi ifade etmek için kullanılmaya devam etmektedir.
Evolution
- Klasik Arapça
ˁilm
“bilgi, bilim”
- Eski Anadolu Türkçesi
ilim
“bilgi, ilim”
Arapçadan doğrudan ödünçleme.
- Modern Türkçe
ilim
“bilim, bilgi”
Connections
Word parts
ilim
root
bilgi
Related across languages
Farsça
ilm (علم)
bilgi
Related words
Explore next
Related to ilim
External references use DefinedTerm semantics.