performatif
/pɛʁ.fɔʁ.ma.tif/
sıfat
Origin
Fransızca
performare — tamamlamak, icra etmek
Overview
Meaning Now
- Söylendiği anda bir eylemi gerçekleştiren, bir durumu oluşturan veya dönüştüren (dilsel ifade).
Literal older meaning
icra edici, yerine getirici
Language path
Latince → Fransızca → Türkçe
Earliest form
performative
Earliest period
20. yüzyıl
Journey
Terim, İngiliz dil filozofu J.L. Austin tarafından 'söz eylem kuramı' çerçevesinde geliştirilmiştir. Bir 'performatif' ifade, yalnızca bir şeyi tanımlamaz veya bilgi vermez; söylendiği bağlamda o işi bizzat yapar (örneğin: 'Seni karı-koca ilan ediyorum' cümlesi).
Evolution
- Klasik Latince
performare
“bir işi sonuna kadar götürmek, tamamlamak”
- Orta Fransızca
performer
“icra etmek, yerine getirmek”
- Modern Fransızca
performatif
“eylemsel niteliği olan”
Dilbilimsel bir terim olarak özelleşmiştir.
Connections
Word parts
perform
root
icra etmek
-atif
suffix
-e dair, ile ilgili
Related across languages
İngilizce
performative
performatif
Almanca
performativ
performatif
Explore next
Related to performatif
External references use DefinedTerm semantics.