Slayer
/ˈsleɪ.ər/
isim
Origin
Eski İngilizce
slēan — vurmak, dövmek, öldürmek
Overview
Meaning Now
- Öldüren, katleden kişi veya varlık.
- Bir canavarı, düşmanı veya zorlu bir engeli yenen kişi.
Literal older meaning
Öldüren (slay eyleminin faili).
Language path
Proto-Germen → Eski İngilizce → İngilizce
Earliest form
slayer
Earliest period
12. yüzyıl
Journey
Slayer kelimesi, Germen dillerindeki 'vurmak' anlamına gelen köklerden evrilmiştir. İngilizcede özellikle fantezi edebiyatında 'dragon slayer' (ejderha avcısı/katili) gibi ifadelerle kahramanlık figürleri için kullanılmıştır.
Evolution
- Proto-Germen
*slahaną
“vurmak, dövmek”
- Eski İngilizce
slēan
“vurmak, öldürmek”
Güçlü fiil (sloh, slōgon, slægen).
- Orta İngilizce
slee
“öldüren kişi”
- Modern İngilizce
slayer
“öldüren, katil”
Connections
Word parts
slay
root
öldürmek
-er
suffix
fail eki
Related across languages
Almanca
schlagen
vurmak
Felemenkçe
slaan
vurmak
Explore next
Related to Slayer
External references use DefinedTerm semantics.