subjektif
/sub.ʒek.tif/
sıfat
Origin
Latince
subiectivus — özneye ait
Overview
Meaning Now
- Kişisel görüşe, beğeniye veya duygulara dayanan, nesnel olmayan.
Language path
Latince → Fransızca → Türkçe
Earliest form
subjectif
Earliest period
20. yüzyıl başları
Journey
Kelime, felsefede bilginin kaynağını özneye bağlayan 'subjektivizm' akımıyla popülerleşmiş ve daha sonra genel dilde nesnel olmayan yargıları tanımlamak için yerleşmiştir.
Evolution
- Klasik Latince
subiectus
“altında duran, konu edilen”
- Orta Çağ Latincesi
subiectivus
“özneye özgü, felsefi anlamda”
Felsefi terminolojide özneyi ifade etmek için türetildi.
- Fransızca
subjectif
“öznel”
Modern Batı dillerindeki genel kullanım
- Türkçe
subjektif
“öznel”
20. yüzyılda Fransızcadan alınmıştır.
Connections
Word parts
sub-
prefix
altında
ject
root
atmak, yerleştirmek
-if
suffix
sıfat yapan ek
Related across languages
İngilizce
subjective
öznel
Almanca
subjektiv
öznel
Related words
Explore next
Related to subjektif
External references use DefinedTerm semantics.