rumination
/ˌruː.mɪˈneɪ.ʃən/
zelfstandig naamwoord
Origin
Latijn
ruminare — herkauwen
Overview
Meaning Now
- Het proces van herkauwen bij dieren.
- Het langdurig en obsessief piekeren over negatieve gedachten of problemen.
Literal older meaning
het herkauwen
Language path
Latijn → Middelfrans → Engels
Earliest form
ruminatio
Earliest period
16e eeuw
Journey
De term is afgeleid van het Latijnse 'ruminare'. Oorspronkelijk was het een strikt biologische term voor dieren die hun voedsel uit de maag terug naar de mond brengen om het opnieuw te kauwen. In de vroege moderne tijd werd het woord metaforisch toegepast op het menselijk denken: het 'herkauwen' van gedachten.
Evolution
- Latijn
ruminare
“kauwen op voedsel”
- Laat-Latijn
ruminatio
“het herkauwen”
- Oudfrans
rumination
“het herkauwen”
- Engels (16e eeuw)
rumination
“het overpeinzen”
metaforisch gebruik van biologisch proces
Connections
Word parts
rumin-
root
keel / slikken
-ation
suffix
proces of handeling
Related across languages
Nederlands
rumineren
herkauwen of diep nadenken
Frans
herkauwing / gepeins
Explore next
Related to rumination
External references use DefinedTerm semantics.