serene
/səˈriːn/
bijvoeglijk naamwoord
Origin
Latijn
serenus — helder, onbewolkt, kalm
Overview
Meaning Now
- kalm, vredig en onverstoorbaar
- helder en onbewolkt
Literal older meaning
helder, onbewolkt
Language path
Latijn → Frans → Engels
Earliest form
serene
Earliest period
16e eeuw
Journey
Het woord vindt zijn oorsprong in het Latijnse 'serenus', wat oorspronkelijk verwees naar een wolkeloze, droge lucht. In de loop der eeuwen verschoof de betekenis van een meteorologische toestand naar een gemoedstoestand.
Evolution
- Proto-Indo-Europees
*ksero-
“droog”
- Latijn
serenus
“helder, onbewolkt”
- Oudfrans
serein
“helder, kalm”
- Middelengels
serene
“kalm, vredig”
Connections
Word parts
seren-
root
helder
-e
ending
bijvoeglijk suffix
Related across languages
Frans
serein
kalm, helder
Spaans
sereno
kalm
Explore next
Related to serene
External references use DefinedTerm semantics.