to cave
/tuː keɪv/
werkwoord
Origin
Latijn
cavus — hol, leeg
Overview
Meaning Now
- Bezwijken onder druk; toegeven aan eisen.
- Instorten of verzakken (meestal in de vorm 'to cave in').
Literal older meaning
Afgeleid van het zelfstandig naamwoord 'cave' (grot/holte); oorspronkelijk figuurlijk gebruikt als het inzakken van een holte of mijngang.
Language path
Proto-Indo-Europees → Latijn → Oudfrans → Engels
Earliest form
cave
Earliest period
16e eeuw
Journey
De uitdrukking 'to cave in' is nauw verbonden met de gevaren van de mijnbouw, waarbij de structurele integriteit van een tunnel bezwijkt onder de druk van het gesteente. In de 19e eeuw verschoof dit naar de figuurlijke betekenis van iemand die mentaal of politiek 'bezwijkt' onder druk.
Evolution
- Latijn
cavare
“uithollen”
- Oudfrans
caver
“graven, uithollen”
- Vroegmodern Engels
cave
“een holte maken”
- 19e eeuw
cave in
“bezwijken, inzakken”
Ontstaan uit mijnbouwterminologie.
Connections
Word parts
cave
root
holte/uithollen
Related across languages
Frans
caver
graven
Italiaans
cavare
eruit halen/graven
Explore next
Related to to cave
External references use DefinedTerm semantics.