cave
/keɪv/
zelfstandig naamwoord
Origin
Latijn
cavea — holte, kooi, omheining
Overview
Meaning Now
- Een natuurlijke ondergrondse holte in de aarde of in een rotswand.
Literal older meaning
holte, gewelf
Language path
Latijn → Oudfrans → Engels
Earliest form
cave
Earliest period
14e eeuw
Journey
Het woord 'cave' is via het Oudfrans in het Engels terechtgekomen, waarbij het de oudere Germaanse termen voor grot (zoals 'hellier' of 'den') grotendeels verving in formele en wetenschappelijke contexten.
Evolution
- Latijn
cavea
“holte, kooi”
- Oudfrans
cave
“kelder, holte”
Afgeleid van het Latijnse 'cava'.
- Middelengels
cave
“natuurlijke grot”
Overgenomen uit het Oudfrans.
Connections
Word parts
cave
root
holte
Related across languages
Frans
kelder
Italiaans
cava
groeve
Spaans
cueva
grot
Explore next
Related to cave
External references use DefinedTerm semantics.