vacant
/ˈveɪkənt/
bijvoeglijk naamwoord
Origin
Latijn
vacare — leeg zijn, vrij zijn, niets doen
Overview
Meaning Now
- niet bezet of bewoond; leeg
- zonder uitdrukking of teken van intelligentie
Literal older meaning
leegmakend
Language path
Latijn → Oudfrans → Engels
Earliest form
vacant
Earliest period
14e eeuw
Journey
Het woord vindt zijn oorsprong in het Latijnse werkwoord 'vacare', dat ook de basis vormt voor woorden als 'vacantie' en 'vacuüm'. In de middeleeuwen werd het in het Frans gebruikt om aan te duiden dat een ambt of positie niet werd bekleed.
Evolution
- Proto-Indo-Europees
*eue-
“verlaten, leeg”
- Latijn
vacare
“leeg zijn”
basis voor de stam vacan-
- Oudfrans
vacant
“leeg, onbezet”
tegenwoordig deelwoord van vacer
- Engels
vacant
“leeg, vrij”
geïntroduceerd in het Middelengels
Connections
Word parts
vac-
root
leeg zijn
-ant
suffix
vormt een bijvoeglijk naamwoord dat een toestand aangeeft
Related across languages
Frans
leeg, onbezet
Spaans
vacante
vrij, onbezet
Explore next
Related to vacant
External references use DefinedTerm semantics.