consolation
/ˌkɒnsəˈleɪʃən/
zelfstandig naamwoord
Origin
Latijn
consolari — troosten, verlichten
Overview
Meaning Now
- Troost, bemoediging of verlichting van verdriet of lijden.
- Iets dat dient om iemands gemoedstoestand na een verlies of tegenslag te verbeteren.
Literal older meaning
samen troosten
Language path
Latijn → Oudfrans → Engels
Earliest form
consolacioun
Earliest period
14e eeuw
Journey
Het woord vindt zijn oorsprong in het Latijnse 'consolari', samengesteld uit 'com-' en 'solari'. Het concept was cruciaal in de klassieke retorica, waar 'consolatio' een specifiek genre van literaire troostbrief of toespraak aanduidde.
Evolution
- Latijn
consolatio
“troost, bemoediging”
- Oudfrans
consolacion
“troost”
- Middelengels
consolacioun
“troost”
- Modern Engels
consolation
“troost”
Connections
Word parts
con-
prefix
samen
solari
root
troosten
-tion
suffix
vormt zelfstandig naamwoord
Related across languages
Frans
troost
Italiaans
consolazione
troost
Spaans
consolación
troost
Explore next
Related to consolation
External references use DefinedTerm semantics.