jesień
/ˈjɛɕ.ɛɲ/
rzeczownik
Origin
Język prasłowiański
*jesenь — pora zbiorów
Overview
Meaning Now
- jedna z czterech pór roku, następująca po lecie, a poprzedzająca zimę; charakteryzuje się spadkiem temperatury i opadaniem liści z drzew.
Language path
Język prasłowiański → Język polski
Earliest form
jesień
Earliest period
okres staropolski
Journey
Słowo to wywodzi się z praindoeuropejskiego rdzenia *h₁es-, który wiązał się z czasem zbiorów. W dawnych kulturach jesień była kluczowym momentem przygotowań do zimy, co odzwierciedla etymologiczny związek z okresem gromadzenia zapasów.
Evolution
- prasłowiański
*jesenь
“pora roku związana ze zbiorami”
- staropolski
jesień
“pora roku pomiędzy latem a zimą”
Connections
Word parts
jesień
root
jesień
Related across languages
język staro-cerkiewno-słowiański
jesenь
jesień
język czeski
jeseň
jesień
język rosyjski
osen'
jesień
Explore next
Related to jesień
External references use DefinedTerm semantics.