ayet
/ɑjɛt/
isim
Origin
Arapça
āy — işaret, delil, nişan
Overview
Meaning Now
- Kur'an-ı Kerim'in surelerini oluşturan, başı ve sonu genellikle durak işaretiyle belirlenen cümle veya cümleler bütünü.
- İşaret, iz, belirti, delil, mucize.
Literal older meaning
işaret, alamet
Language path
Arapça → Türkçe
Earliest form
āyāt
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Kelime, Arapçadan Türkçeye girerken orijinal çoğul biçimi olan 'āyāt'ın tekil bir isim gibi algılanmasıyla yaygınlaşmıştır. İslami terminolojide temel bir kavram olarak Kur'an metninin yapı taşı işlevini görür.
Evolution
- Klasik Arapça
āya
“işaret, mucize”
- Osmanlı Türkçesi
آیت (āyet)
“Kur'an cümlesi, işaret”
Arapça çoğul form olan 'āyāt' kelimesinin tekil anlamda kullanılmasıyla Türkçeye geçmiştir.
- Modern Türkçe
ayet
“Kur'an'daki cümle”
Connections
Word parts
ayet
root
işaret, delil
Related across languages
Farsça
āyat
ayetler
Explore next
Related to ayet
External references use DefinedTerm semantics.