Skip to main content
Etymology

ayet

/ɑjɛt/

isim

Origin

Arapça

āy — işaret, delil, nişan

Overview

Meaning Now

  • Kur'an-ı Kerim'in surelerini oluşturan, başı ve sonu genellikle durak işaretiyle belirlenen cümle veya cümleler bütünü.
  • İşaret, iz, belirti, delil, mucize.

Literal older meaning

işaret, alamet

Language path

Arapça → Türkçe

Earliest form

āyāt

Earliest period

11. yüzyıl

Journey

Kelime, Arapçadan Türkçeye girerken orijinal çoğul biçimi olan 'āyāt'ın tekil bir isim gibi algılanmasıyla yaygınlaşmıştır. İslami terminolojide temel bir kavram olarak Kur'an metninin yapı taşı işlevini görür.

Evolution

  1. Klasik Arapça

    āya

    “işaret, mucize”

  2. Osmanlı Türkçesi

    آیت (āyet)

    “Kur'an cümlesi, işaret”

    Arapça çoğul form olan 'āyāt' kelimesinin tekil anlamda kullanılmasıyla Türkçeye geçmiştir.

  3. Modern Türkçe

    ayet

    “Kur'an'daki cümle”

Connections

Word parts

ayet

root

işaret, delil

Related across languages

  • Farsça

    āyat

    ayetler

Explore next

Related to ayet

Get the WordOrigin app

External references use DefinedTerm semantics.