baba
/baːba/
isim
Origin
Eski Türkçe
baba — ata, baba
Overview
Meaning Now
- Çocuğu olan erkek, peder.
- Bir toplulukta, bir işte veya bir sanat kolunda en yaşlı, en tecrübeli veya en üstün sayılan kimse.
- Mecazi olarak: Bir şeyi icat eden, kuran veya bir akıma öncülük eden kişi.
Literal older meaning
Öz baba, çocuk yetiştiren erkek.
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
baba
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Kelime, dünya dillerinin birçoğunda görülen bebekçe (babbling) bir kökene dayanır. 'Ba' hecesinin yinelenmesiyle oluşmuş, evrensel bir yapı gösterir.
Evolution
- Eski Türkçe
baba
“baba”
Çocuk dilinde 'ba' hecesinin tekrarlanması ile oluşmuştur.
- Orta Türkçe
baba
“baba, yaşlı erkek”
- Osmanlı Türkçesi
baba
“peder, tarikat şeyhi, yaşlı kişi”
Tasavvufta mürşit anlamında da kullanılmıştır.
- Günümüz Türkçesi
baba
“baba, otorite figürü, çok iyi (argo)”
Connections
Word parts
baba
root
baba
Related across languages
Farsça
bābā
baba
Sumerce
ababa
ata
Explore next
Related to baba
External references use DefinedTerm semantics.