belgin
/bælˈɟin/
sıfat
Origin
Eski Türkçe
bel- — işaretlemek, iz bırakmak
Overview
Meaning Now
- Açık, seçik, belirgin, şüphe duyulmayacak kadar net olan.
Literal older meaning
belirli, belli
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
belgü
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Türkçede 'bel-' kökü, bir şeyi ayırt edilebilir kılmak veya bir iz bırakmak anlamlarını taşır. 'Belgin' kelimesi, nesnelerin veya kavramların gözle görülür veya zihnen kavranabilir derecede netleştiğini ifade etmek için kullanılır.
Evolution
- Eski Türkçe
belgü
“işaret, iz, alamet”
- Orta Türkçe
belgü
“işaret, delil”
- Türkçe
belgin
“belirgin, net”
belgü kökünden +in ekiyle türetilmiştir.
Connections
Word parts
bel-
root
izlemek, işaretlemek
-gin
suffix
sıfat yapan ek
Related across languages
Eski Uygurca
belgü
işaret, nişan
Explore next
Related to belgin
External references use DefinedTerm semantics.