beyin
beˈjin
isim
Origin
Eski Türkçe
bēŋi — beyin
Overview
Meaning Now
- Kafatası boşluğunda bulunan, merkezi sinir sisteminin ana organı.
- Zekâ, akıl veya kavrayış gücü.
- Bir kurum veya organizasyonun yönetim merkezi.
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
bēŋi
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Beyin kelimesi, Eski Türkçede 'bēŋi' biçiminde kaydedilmiştir. Orta Türkçe döneminde 'beŋi' şekline evrilmiş, zamanla ses değişimiyle bugünkü 'beyin' halini almıştır. Anatomi ve zekâ ile ilgili kavramlarda temel teşkil eden bir kelimedir.
Evolution
- 11. yüzyıl
bēŋi
“beyin”
- 14. yüzyıl
beŋi
“beyin”
- Günümüz
beyin
“beyin”
Connections
Word parts
beyin
root
beyin
Related across languages
Türkmence
beyni
beyin
Azerbaycan Türkçesi
beyin
Explore next
Related to beyin
External references use DefinedTerm semantics.