dilber
/dil.bɛɾ/
sıfat
Origin
Farsça
dil-ber — gönül tutan/götüren
Overview
Meaning Now
- Güzel, çekici, alımlı (kimse).
Literal older meaning
Gönül çalan, kalp alan.
Language path
Farsça → Türkçe
Earliest form
dilber
Earliest period
14. yüzyıl
Journey
Farsça 'dil' (gönül) ve 'burdan' (taşımak, götürmek, tutmak) fiilinin geniş zaman gövdesi olan 'ber' kelimelerinden türetilmiştir. 'Gönül kapan' veya 'gönlü kendine çeken' anlamında, klasik İslam edebiyatlarında ve Osmanlı şiirlerinde mahbube kavramının bir karşılığı olarak yerleşmiştir.
Evolution
- Farsça
dilber
“gönül alan, sevgili”
dil (gönül) + ber (alan/tutan/taşıyan) birleşimi.
- Osmanlı Türkçesi
dilber
“güzel, alımlı kadın”
Divan edebiyatında sevgiliyi nitelemek için sıkça kullanılmıştır.
- Modern Türkçe
dilber
“güzel ve çekici kimse”
Günümüzde daha çok edebi veya nostaljik bir tonda kullanılır.
Connections
Word parts
dil
root
gönül, kalp
ber
root
tutan, taşıyan (burdan fiil kökünden gelen ek)
Related across languages
Farsça
gönül alan
Related words
Explore next
Related to dilber
External references use DefinedTerm semantics.