efendi
/efendi/
isim
Origin
Antik Yunanca
aphentēs — sahip, bey
Overview
Meaning Now
- Kendi işini gören, eğitimli, kültürlü, kibar kimse.
- Osmanlı döneminde okumuş, yazmış kişiler veya devlet görevlileri için kullanılan unvan.
- Efendilik vasıflarını taşıyan, terbiyeli kişi.
Literal older meaning
Sahibim, efendim.
Language path
Antik Yunanca → Osmanlı Türkçesi → Türkçe
Earliest form
efendi
Earliest period
14. yüzyıl
Journey
Efendi kelimesi, Bizans dönemi Yunancasında kullanılan ve 'otorite sahibi' anlamına gelen 'aphentēs' kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Osmanlı toplumsal yapısında belirli bir eğitim düzeyine sahip olanlar, ilmiye mensupları ve saray çevresindekiler için kullanılan saygı içerikli bir unvan haline gelmiştir.
Evolution
- Antik Yunanca
aphéntēs
“bey, efendi, otorite”
Klasik Yunanca authenteia (otorite) kelimesinden türetilmiştir.
- 14. yüzyıl Osmanlı Türkçesi
efendi
“bey, hazret, unvan”
İlmiye sınıfı ve kibar kişiler için kullanılmaya başlandı.
- Modern Türkçe
efendi
“kibar, terbiyeli; unvan”
Günümüzde hem hitap hem de kişilik vasfı olarak kullanılır.
Connections
Word parts
efendi
root
sahip
Related across languages
Modern Yunanca
aféntis
patron, efendi
Explore next
Related to efendi
External references use DefinedTerm semantics.