egemen
/eɟemen/
sıfat
Origin
Türkçe
ege- — hükmetmek, sahip olmak
Overview
Meaning Now
- Siyasi bir topluluğun veya devletin üzerinde başka bir güç tanımayan, kendi kendine yeten, bağımsız, hakim.
- Bir grubun veya bireyin başkaları üzerindeki baskınlığı, üstünlüğü.
Literal older meaning
hükmeden, buyuran
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
ege
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Türkçedeki 'ege' (sahip, efendi) kökünden türetilmiştir. 20. yüzyılın başlarında Türk Dil Kurumu'nun çalışmalarıyla 'hâkim' kelimesinin yerine geçecek şekilde Türkçeleştirme kapsamında sistemli olarak kullanıma sokulmuştur.
Evolution
- Eski Türkçe
ege
“sahip, efendi”
- Eski Türkçe
egemen
“hükmeden, hakim”
+men eki ile türetilmiş
- Türkiye Türkçesi
egemen
“hükümran, bağımsız”
1930'lu yıllarda 'hakim' kelimesinin yerine öz Türkçe karşılığı olarak yaygınlaşmıştır.
Connections
Word parts
ege
root
sahip, hükmedici
men
suffix
isimden isim/sıfat türeten ek
Explore next
Related to egemen
External references use DefinedTerm semantics.