etken
/et.cen/
isim
Origin
Türkçe
et- — iş yapmak, harekete geçirmek
Overview
Meaning Now
- Bir sonuca yol açan, etki eden, sebep, amil.
- Bir işi yapan, etki gösteren (özne).
Literal older meaning
Etki eden, etken olan
Language path
Öztürkçe
Earliest form
etken
Earliest period
20. yüzyıl (Güneş-Dil Teorisi sonrası modernleşme dönemi)
Journey
Etken sözcüğü, 20. yüzyılın başlarında Türk Dil Kurumu'nun özleştirme çalışmaları kapsamında, Arapça kökenli 'âmil' ve 'faktör' sözcüklerine karşılık olarak 'et-' fiilinden türetilmiş, yapısal olarak Türkçenin türetme kurallarına uygun bir kelimedir.
Evolution
- Eski Türkçe
et-
“yapmak, eylemek”
Fiil kökü
- Modern Türkçe
et-ken
“etki eden, sebep”
Eski 'et-' fiiline getirilen '-ken' sıfat-fiil ekiyle türetilmiştir
Connections
Word parts
et-
root
hareket etmek, yapmak
-ken
suffix
eden, yapan
Explore next
Related to etken
External references use DefinedTerm semantics.