özlem
/øz.lem/
isim
Origin
Türkçe
öz — kendi, iç, can
Overview
Meaning Now
- Bir kimseyi veya bir şeyi görme, ona kavuşma isteği, hasret.
Language path
Öztürkçe
Earliest form
özlem
Earliest period
20. yüzyıl
Journey
Türkçede 'özlemek' fiilinden türetilen 'özlem' kelimesi, dilin özleşme akımı kapsamında 20. yüzyılda yaygınlaşmış ve 'hasret' kelimesinin yerini almıştır.
Evolution
- Eski Türkçe
öz
“kendi, iç varlık”
Kök halidir.
- Orta Türkçe
özle-
“içten hissetmek, arzu etmek”
Fiil türetimi.
- Modern Türkçe
özlem
“hasret duygusu”
İsimleşmiş halidir.
Connections
Word parts
öz
root
iç, kendi
-le
suffix
fiil yapım eki
-m
suffix
fiilden isim yapım eki
Explore next
Related to özlem
External references use DefinedTerm semantics.