fakir
/faːciɾ/
sıfat/isim
Origin
Arapça
f-q-r — omurga kırılması, eksiklik, yoksulluk
Overview
Meaning Now
- Parası, malı olmayan, yoksul, fukara.
- Tasavvufta Allah'a muhtaç olma durumunda olan, dünyevi zenginlikten el çekmiş kişi.
Literal older meaning
yoksul, muhtaç
Language path
Arapça → Türkçe
Earliest form
faqīr
Earliest period
11. yüzyıl öncesi
Journey
Kelime, Arapçada köken olarak 'omurga kırılması' (faqr) kavramına dayanır; mecazi olarak sırtı yük altında bükülmüş, ezilmiş veya ihtiyaç içindeki kişiyi tanımlamak için kullanılmıştır. Tasavvufi gelenekte 'fakr', kişinin Allah'ın varlığı karşısında kendi acizliğini ve hiçbir şeye sahip olmadığını kabul etmesi anlamında yüceltilmiştir.
Evolution
- Klasik Arapça
faqīr
“yoksul, ihtiyaç sahibi”
- Osmanlı Türkçesi
fakīr
“yoksul, derviş, ben (tevazu ifadesi olarak)”
- Türkiye Türkçesi
fakir
“yoksul kimse”
Connections
Word parts
fakir
root
yoksul
Related across languages
Farsça
faqīr
yoksul
Urduca
faqīr
dilenci veya derviş
Explore next
Related to fakir
External references use DefinedTerm semantics.