gerçek
/ɟeɾˈt͡ʃec/
isim
Origin
Eski Türkçe
ker- — düz, doğru, uzanmış
Overview
Meaning Now
- Varlığı inkâr edilemeyen, akla, mantığa veya olgulara uygun olan, hakikat.
- Doğru olan, yalan olmayan.
Literal older meaning
doğru, hakikat
Language path
Eski Türkçe → Orta Türkçe → Türkçe
Earliest form
kerçek
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Kelime, Eski Türkçedeki 'ker-' (düz olmak, yayılmak) kökünden türetilmiştir. 'Kerçek' formu, 'doğru, dümdüz, eğilip bükülmeyen' anlamıyla ahlaki ve fiziksel bir dürüstlüğü temsil eder.
Evolution
- Eski Türkçe
kerçek
“doğru, hakikat”
- 14. yüzyıl (Eski Anadolu Türkçesi)
gerçek
“doğru, hakikat”
Kelime başındaki 'k' sesi 'g' sesine dönüşmüştür (ünsüz yumuşaması).
- Modern Türkçe
gerçek
“doğru, hakikat”
Connections
Word parts
ger-
root
düz, doğru
-çek
suffix
isimden isim/sıfat yapım eki
Related across languages
Çağatayca
kerçek
doğru, hakikat
Explore next
Related to gerçek
External references use DefinedTerm semantics.