ilah
ˈi.lah
isim
Origin
Arapça
إِلَٰه — tanrı, mabut
Overview
Meaning Now
- Tanrı; özellikle tek tanrılı dinlerde yüce varlık.
- Tanrısal varlık, ilâhî güç ya da tapınılan varlık.
- Eski ve dinî kullanımda: tanrı, mabut.
Language path
Arapça → Türkçe
Earliest form
ilāh / ilah
Earliest period
Eski Türkçe döneminden sonra, Orta Türkçe ve Osmanlı Türkçesi metinlerinde dinî kullanımla
Journey
Kelime, İslamî yazı dili ve dinî terminolojiyle birlikte Türkçede yerleşmiştir. Modern Türkçede günlük konuşmada çok sık değildir; daha çok dinî, şiirsel veya tarihî bağlamlarda görülür.
Evolution
- Arapça
إِلَٰه
“tanrı, mabut”
Kelime Arapçada dinî ve genel kutsallık bağlamlarında kullanılır.
- Osmanlı Türkçesi
ilāh
“tanrı; dinî metinlerde yüce varlık”
Türkçeye Arapçadan dinî terminoloji olarak geçti.
- Modern Türkçe
ilah
“tanrı; dinî ve edebî kullanım”
Günlük kullanımdan çok dinî ve yazınsal bağlamlarda yaşar.
Connections
Word parts
ilah
root
tanrı, mabut
Related across languages
Arapça
إِلَٰه
tanrı, mabut
Explore next
Related to ilah
External references use DefinedTerm semantics.