irfan
/iɾˈfan/
isim
Origin
Arapça
ʿ-r-f — bilmek, tanımak
Overview
Meaning Now
- Bilme, anlama, sezme yeteneği.
- Kültür, ilim ve derin anlayış sahibi olma durumu.
Literal older meaning
bilme, tanıma
Language path
Arapça → Osmanlı Türkçesi → Türkçe
Earliest form
ʿirfān (عرفان)
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
İrfan, İslam tasavvufunda akıl yoluyla elde edilen teorik bilgiden (ilim) farklı olarak, kalp ve sezgi yoluyla ulaşılan, tecrübeye dayalı derin bilgiyi ifade eder. Bu nedenle 'arif' kelimesiyle doğrudan ilişkilidir.
Evolution
- Klasik Arapça
ʿirfān
“bilgi, kavrayış, idrak”
- Osmanlı Türkçesi
irfan
“kültür, derin bilgi, sezgi”
Tasavvufi bağlamda 'ilahi bilgi' anlamı kazanmıştır.
- Türkiye Türkçesi
irfan
“kültür ve anlayış derinliği”
Connections
Word parts
ʿarf
root
bilme
-ān
suffix
isimden isim yapan ek
Related across languages
Farsça
erfān
bilgi, mistik sezgi
Arapça
maʿrifa
bilgi, tecrübe
Explore next
Related to irfan
External references use DefinedTerm semantics.