itibar
/itiˈbaɾ/
isim
Origin
Arapça
ʿ-b-r (ع ب ر) — geçmek, bir durumdan diğerine geçmek, bir şeyi diğerine kıyaslayıp değerlendirmek
Overview
Meaning Now
- Bir kimsenin veya bir kurumun güvenilir, saygıdeğer olma durumu, saygınlık, itibar.
- Bir kimsenin çevresindeki değeri, prestij.
Literal older meaning
Bakma, sayma, dikkate alma
Language path
Arapça → Osmanlı Türkçesi → Türkçe
Earliest form
iʿtibār (اعتبار)
Earliest period
14. yüzyıl
Journey
Arapça 'ʿabara' (geçmek) kökünden türeyen 'iʿtibār', bir durumu veya kişiyi başka bir ölçütle tartma, yani dikkate alma anlamını taşır. Zamanla bir kişinin toplum nezdindeki 'tartılabilir' değeri anlamında prestij kelimesinin karşılığı haline gelmiştir.
Evolution
- Klasik Arapça
iʿtibār
“bir şeyi ölçü alarak değerlendirme, dikkate alma”
- Osmanlı Türkçesi
itibar
“kıymet, saygı görme, itibar”
Kelime Türkçeye girerek saygınlık anlamını kazanmıştır.
- Modern Türkçe
itibar
“saygınlık, güvenilirlik”
Connections
Word parts
itibar
root
saygı görme, değer
Related across languages
Farsça
etebar
itibar, güven
Related words
Explore next
Related to itibar
External references use DefinedTerm semantics.