muteber
/muteˈbeɾ/
sıfat
Origin
Arapça
ʿ-b-r — geçmek, bir halden diğerine geçmek, ibret almak, itibar etmek
Overview
Meaning Now
- İtibarlı, saygın, sayılan, güvenilir.
- Geçerli, makbul olan.
Literal older meaning
itibar edilmiş, itibara layık görülmüş
Language path
Arapça → Osmanlı Türkçesi → Türkçe
Earliest form
muteber
Earliest period
14. yüzyıl
Journey
Arapça 'ʿ-b-r' (geçmek) kökünden türeyen 'iʿtibār' (değer verme) kavramı ile ilişkilidir. Osmanlı bürokrasisinde ve sosyal yaşamında bir kişinin veya belgenin 'muteber' sayılması, onun toplum veya makam nezdinde geçerliliğini ve güvenilirliğini ifade ederdi.
Evolution
- Klasik Arapça
muʿteber (مُعْتَبَر)
“dikkate alınan, itibarlı”
ʿ-b-r kökünden ism-i mefʿul
- Osmanlı Türkçesi
muteber
“itibarlı, geçerli”
Osmanlıca bünyesine doğrudan alınmıştır
- Günümüz Türkçesi
muteber
“saygın, makbul”
Eski dildeki kullanımını korur
Connections
Word parts
mu-
prefix
edilgenlik/türetme öneki
teber
root
itibar etme kökü
Related across languages
Farsça
moʿtabar (معتبر)
itibarlı, güvenilir
Related words
Explore next
Related to muteber
External references use DefinedTerm semantics.