kabiliyet
/ka.bi.li.jet/
isim
Origin
Arapça
q-b-l — kabul etmek, karşılamak
Overview
Meaning Now
- Bir kimsenin bir şeyi yapabilme gücü, yetenek.
- Bir şeyin bir duruma gelme veya bir işi yapabilme imkânı.
Literal older meaning
kabul edebilme, alabilme gücü
Language path
Arapça → Osmanlı Türkçesi → Türkçe
Earliest form
kābiliyet
Earliest period
14. yüzyıl
Journey
Arapçadaki 'kābil' (kabul eden, elverişli) kökünden türetilen bu kelime, Osmanlı Türkçesinde kişinin doğuştan gelen veya sonradan kazandığı potansiyel gücü ifade etmek için yaygın olarak kullanılmıştır. Günümüzde 'yetenek' kelimesi ile eş anlamlı olsa da, teknik bağlamlarda 'yapabilirlik' anlamını korur.
Evolution
- Klasik Arapça
qābiliyyah (قَابِلِيَّة)
“kabul etme yetisi, yatkınlık”
- Osmanlı Türkçesi
kābiliyet
“yetenek, beceri”
Connections
Word parts
kābil
root
kabul eden, elverişli
-iyet
suffix
isimden soyut isim yapan ek
Related across languages
Farsça
qābiliyyat
yetenek
Related words
Explore next
Related to kabiliyet
External references use DefinedTerm semantics.