kahpe
/cahˈpe/
sıfat
Origin
Arapça
k-h-b — utanmaz, hayasız
Overview
Meaning Now
- Güvenilmez, hain, alçak (kişi).
- Fahişe, iffetsiz kadın.
Literal older meaning
Örtünmemiş, açığa çıkmış, gizli işler çeviren.
Language path
Arapça → Osmanlı Türkçesi → Türkçe
Earliest form
kahbe
Earliest period
14. yüzyıl
Journey
Kelime, Arapçadan Türkçeye geçtikten sonra zamanla sadece bir meslek veya durum bildirir olmaktan çıkıp, genel bir 'hainlik', 'kalleşlik' sıfatı olarak mecaz anlamda yoğun şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Özellikle Türk edebiyatında ve halk dilinde 'kahpe felek', 'kahpe dünya' gibi ifadelerle olumsuz kader vurgusu yapılır.
Evolution
- Arapça
kaḥba
“fahişe, hayasız kadın”
- Osmanlı Türkçesi
kahbe
“fahişe; hain, kalleş”
Anlam genişlemesiyle 'hain' anlamı kazanmıştır.
- Türkiye Türkçesi
kahpe
“hain, alçak; iffetsiz”
Connections
Word parts
kahpe
root
hain, fahişe
Related across languages
Farsça
kahbe
fahişe
Explore next
Related to kahpe
External references use DefinedTerm semantics.