kara
/kaˈɾa/
sıfat
Origin
Eski Türkçe
kara — siyah, toprak
Overview
Meaning Now
- Siyah, rengi en koyu olan, beyazın zıttı.
- Mecazi olarak: Kötü, uğursuz, karamsar veya üzücü.
- Toprak veya yer parçası (deniz karşıtı).
Literal older meaning
Siyah renk, toprak.
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
kara
Earliest period
8. yüzyıl
Journey
Türk dillerinde 'kara' kelimesi sadece bir renk sıfatı değil, aynı zamanda 'toprak' ve 'yer' anlamlarını da taşır. Bu durum, Orta Asya bozkır kültüründe toprağın rengiyle kurulan kadim bağı yansıtır.
Evolution
- 8. yüzyıl
kara
“siyah; toprak”
Orhun Yazıtları'nda hem renk hem de yer anlamında geçer.
- 11. yüzyıl
kara
“siyah, karanlık”
Divânu Lugâti't-Türk'te yer alır.
- Günümüz
kara
“siyah; kara parçası”
Connections
Word parts
kara
root
siyah renk; toprak
Related across languages
Azerbaycan Türkçesi
qara
siyah
Özbekçe
qora
siyah
Explore next
Related to kara
External references use DefinedTerm semantics.