kaymakam
/kajmaˈkam/
isim
Origin
Arapça
q-w-m — kalkmak, durmak, bir makamda bulunmak
Overview
Meaning Now
- İlçe yönetiminde hükümetin ve devletin temsilcisi olan en yetkili mülki amir.
- Osmanlı İmparatorluğu döneminde bir makama vekâlet eden veya bir rütbeyi temsil eden görevli.
Literal older meaning
Makam sahibi, makamı tutan (Arapça 'kāʾim' + 'makām').
Language path
Arapça → Osmanlı Türkçesi → Türkçe
Earliest form
kāim-i makām
Earliest period
14. yüzyıl
Journey
Osmanlı idari sisteminde 'kāim-makām' unvanı başlangıçta bir mevkiye vekalet eden, onun yerine bakan kişi anlamındayken (örneğin Sadrazamın yerine vekalet eden), Tanzimat döneminden sonra 1858'de çıkarılan İl İdaresi Nizamnamesi ile ilçe yöneticisi unvanı olarak standartlaşmıştır.
Evolution
- Arapça
kāʾim al-makām
“makamda duran, vekil”
- Osmanlı Türkçesi
kāim-makām
“bir makama vekalet eden kimse”
Kelime zamanla birleşerek tek bir unvan halini almıştır.
- 19. yüzyıl
kaymakam
“ilçe yöneticisi”
İdari hiyerarşideki yerleşik anlamını kazanmıştır.
- Türkçe
kaymakam
“ilçe mülki amiri”
Connections
Word parts
kāim
root
duran, yerine geçen
makām
root
yer, mevkii
Related across languages
Arapça
kāʾim-makām
yerini tutan, vekil
Explore next
Related to kaymakam
External references use DefinedTerm semantics.