kelime
/ce.li.me/
isim
Origin
Arapça
k-l-m — yaralamak, kesmek; söz söylemek
Overview
Meaning Now
- Anlamlı, tek başına kullanılabilen dil birimi, sözcük.
- Dinî veya manevi bir ifade, söz.
Literal older meaning
yaralama, kesme
Language path
Arapça → Osmanlı Türkçesi → Türkçe
Earliest form
k-l-m
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Arapça 'k-l-m' kökü köken itibarıyla 'yaralamak' anlamına gelir. Kelimelerin insan ruhunu veya muhatabını yaralayıcı veya iz bırakıcı gücüne atıfla 'söz' anlamını kazandığı düşünülmektedir. Türkçeye İslamiyet'in kabulüyle birlikte dinî terminoloji aracılığıyla girmiş ve zamanla 'sözcük' kelimesinin yerini alacak kadar yaygınlaşmıştır.
Evolution
- Klasik Arapça
kalima
“söz, ifade”
- Osmanlı Türkçesi
kelime
“söz, kelam”
- Modern Türkçe
kelime
“sözcük”
Connections
Word parts
kelim
root
söz söyleme kökü
-e
suffix
isimleştirme eki
Related across languages
İbranice
milah
sözcük
Aramice
millah
söz
Explore next
Related to kelime
External references use DefinedTerm semantics.