mutlu
/mutlu/
sıfat
Origin
Eski Türkçe
mut — kader, şans, baht
Overview
Meaning Now
- İstediği, arzu ettiği şeylere ulaşmış olan, mesut.
- Mutluluk duyan, sevinçli, neşeli.
Literal older meaning
kaderi iyi olan
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
mutlu
Earliest period
14. yüzyıl
Journey
Türk kültüründe 'mut' kavramı, kadim zamanlardan beri ilahi bir lütuf veya şans (kut/mut) olarak görülmüştür. 'Mutlu' kelimesi bu kökten türetilerek, kişinin kaderiyle uyum içinde olması durumunu ifade eder.
Evolution
- Eski Türkçe
mut
“şans, talih, mutluluk”
Kelimenin kökü olan 'mut', talih ve şans anlamında kullanılırdı.
- 14. yüzyıl
mutlu
“şanslı, talihli”
İsimden sıfat yapım eki olan '-lu' eki eklenmiştir.
- Günümüz Türkçesi
mutlu
“mesut, sevinçli”
Anlam genişlemesiyle 'talihli' anlamından 'neşe ve memnuniyet duyan' anlamına evrilmiştir.
Connections
Word parts
mut
root
baht, talih
lu
suffix
aitlik, sahiplik bildiren yapım eki
Related across languages
Eski Uygurca
mut
şans, talih
Related words
Explore next
Related to mutlu
External references use DefinedTerm semantics.