Skip to main content
Etymology

safiyet

/safiˈjet/

isim

Origin

Arapça

ṣafāʾ — temizlik, duruluk, berraklık

Overview

Meaning Now

  • Arınmış, temiz, duru olma durumu; temizlik, paklık.
  • Eski ve resmî kullanımlarda: sağlık, sıhhat, esenlik.

Literal older meaning

Arınmışlık, temiz olma durumu

Language path

Arapça → Türkçe

Earliest form

safiyet

Earliest period

Osmanlı Türkçesi dönemi

Journey

Kelime, Osmanlı döneminde Arapça kökenli dinî ve idarî söz varlığının bir parçası olarak kullanıldı. Günümüzde daha çok resmî, tarihî ya da edebî bağlamlarda görülür; günlük dilde yerini çoğu zaman ‘temizlik’, ‘arınma’ ya da ‘sağlık’ gibi sözcüklere bırakmıştır.

Evolution

  1. Arapça

    ṣafāʾ

    “temizlik, duruluk, berraklık”

    Kök anlamı ‘berrak, temiz, saf olma’ çevresindedir.

  2. Arapça türev biçimi

    ṣafāʾiyya / safāya ile ilişkili türetmeler

    “temizlik, saflık, arılık”

    Türkçeye doğrudan Arapça soyut isim değeriyle geçmiştir.

  3. Osmanlı Türkçesi

    safiyet

    “temizlik; ayrıca sağlık, esenlik”

    Dinî ve resmî üslupta yaygınlaşmıştır.

  4. Türkiye Türkçesi

    safiyet

    “özellikle ‘temizlik, paklık’; bazı kalıplaşmış kullanımlarda ‘sağlık’”

    Güncel dilde daha çok tarihî/kitabî bir kelime niteliğindedir.

Connections

Word parts

saf

root

temiz, duru, katışıksız

-iyet

suffix

soyut isim yapan ek

Related across languages

  • Arapça

    ṣafāʾ

    temizlik, duruluk, berraklık

  • Arapça

    ṣafī

    saf, temiz, duru

Explore next

Related to safiyet

Get the WordOrigin app

External references use DefinedTerm semantics.