tepe
/teˈpɛ/
isim
Origin
Eski Türkçe
tepe — baş, en yüksek yer
Overview
Meaning Now
- Bir nesnenin, bir şeyin en üst veya en uç noktası.
- Küçük dağ, yükselti, tepecik.
Literal older meaning
baş, tepe noktası
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
tepe
Earliest period
8. yüzyıl
Journey
Türk dillerinde 'tepe' sözcüğü hem anatomik (baş/kafa) hem de coğrafi (yükselti) anlamları taşımıştır. Birçok Türk lehçesinde 'tepe' kelimesinin başın üst kısmını ifade etmesi, coğrafi anlamın da buradan mecazen geliştiğini göstermektedir.
Evolution
- Eski Türkçe
tepe
“baş, tepe”
En eski yazılı kaynaklarda görülür.
- Orta Türkçe
tepe
“zirve, baş”
- Türkiye Türkçesi
tepe
“yükselti, zirve”
Connections
Word parts
tepe
root
yükselti veya baş
Related across languages
Azerbaycan Türkçesi
təpə
tepe
Özbekçe
tepa
tepe, üst
Explore next
Related to tepe
External references use DefinedTerm semantics.