umursamaz
/u.muɾ.sa.maz/
sıfat
Origin
Türkçe
umursa- — önem vermek, dikkate almak
Overview
Meaning Now
- Herhangi bir şeyi veya durumu önemsemeyen, aldırmaz, kayıtsız olan kimse.
Literal older meaning
umursamayan, aldırmayan
Language path
Türkçe
Earliest form
umursamaz
Earliest period
20. yüzyıl
Journey
Umursamak fiili, 'ummak' (beklemek, umut etmek) kökünden türetilmiştir. Bir şeyi önemsemek, kişinin ondan bir beklentisi olmasıyla ilişkilendirilmiştir. 'Umursamaz' ise bu beklenti mekanizmasının çalışmadığı veya kişinin duyarsız kaldığı durumu nitelemek için modern Türkçede yerleşmiştir.
Evolution
- Eski Türkçe
um-
“ummak, beklemek”
Kökenin 'ummak' fiiline dayandığı varsayılır.
- Türkçe
umursamak
“bir şeye değer vermek, ciddiye almak”
um- fiilinden türetilmiştir.
- Modern Türkçe
umursamaz
“önemsemeyen kişi”
Fiil köküne '-maz' geniş zaman olumsuzluk ekinin sıfat-fiil işlevinde eklenmesiyle oluşmuştur.
Connections
Word parts
um-
root
beklemek, istemek
-ursa
suffix
umursamak fiilini oluşturan ek
-maz
suffix
olumsuzluk ve sıfatlaştırma eki
Explore next
Related to umursamaz
External references use DefinedTerm semantics.