zaman
/zaːmɑn/
isim
Origin
Arapça
z-m-n — süre, çağ, vakit
Overview
Meaning Now
- Bir işin, bir oluşun içinde geçtiği, geçmekte olduğu veya geçeceği süre.
- Belirli bir an, vakit.
Language path
Arapça → Türkçe
Earliest form
zamān
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Arapça kökenli olan bu sözcük, İslamiyet'in kabulüyle birlikte Türkçeye girmiş ve 'vakit', 'devir', 'süre' anlamlarını karşılamak üzere yerleşik hale gelmiştir. Osmanlı döneminde 'zaman' kavramı hem fiziksel süreci hem de dönemsel iktidar/hüküm süreçlerini kapsayacak şekilde geniş bir kullanım alanına sahip olmuştur.
Evolution
- Klasik Arapça
zamān
“süre, çağ”
- 11. yüzyıl, Eski Türkçe
zamān
“vakit, devir”
Karahanlı Türkçesi metinlerinde görülür.
- 14. yüzyıl, Osmanlı Türkçesi
zaman
“vakit, süre”
- Günümüz Türkçesi
zaman
“süre, vakit”
Connections
Word parts
zaman
root
süre, vakit
Related across languages
Farsça
zamān
zaman, devir
Urduca
zamān
zaman, çağ
Explore next
Related to zaman
External references use DefinedTerm semantics.