zemin
/zeˈmin/
isim
Origin
Arapça
zmn — yer, toprak, döşeme
Overview
Meaning Now
- Bir yerin döşemesi, taban.
- Üzerinde iş görülen, temel oluşturulan konu veya durum, zemin, temel.
- Resimde veya kumaşta üzerine desen işlenen temel renk veya yüzey.
Literal older meaning
yer, toprak, döşeme
Language path
Arapça → Türkçe
Earliest form
zemin
Earliest period
14. yüzyıl
Journey
Zemin kelimesi, Türkçeye Farsçadan geçmiştir ve kökeni Arapça 'zamn' köküne dayanır. Türkçede hem mimari bir terim olarak döşemeyi, hem de mecazi olarak bir tartışmanın veya konunun temelini ifade etmek için yaygın olarak kullanılır.
Evolution
- Klasik Arapça
zamin
“yer, toprak”
- Farsça
zamīn
“yer, yeryüzü, zemin”
Kelime Farsça üzerinden Türkçeye geçmiştir.
- Osmanlı Türkçesi
زَمین
“yer, döşeme, temel”
Connections
Word parts
zemin
root
yer, taban
Related across languages
Farsça
zamīn
yer, yeryüzü
Urduca
zamīn
yer, toprak
Explore next
Related to zemin
External references use DefinedTerm semantics.