devotie
/deːˈvoːtsi/
zelfstandig naamwoord
Origin
Latijn
devotio — toewijding, gelofte
Overview
Meaning Now
- diepe religieuze toewijding of vroomheid
- gebed of religieuze oefening die buiten de officiële liturgie valt
Literal older meaning
toewijding, wijding
Language path
Latijn → Oudfrans → Nederlands
Earliest form
devocie
Earliest period
14e eeuw
Journey
Het woord vindt zijn oorsprong in het Latijnse 'devovere', wat in de klassieke oudheid vaak verwees naar een religieuze wijding of een offer. In de middeleeuwen verschoof de betekenis in de christelijke context naar een innerlijke, persoonlijke houding van vroomheid en religieuze ijver.
Evolution
- Latijn
devovere
“plechtig beloven, toewijden”
Samengesteld uit de- en vovere (geloven)
- Latijn
devotio
“toewijding”
- Oudfrans
devocion
“vroomheid”
- Middelnederlands
devocie
“toewijding”
- Nederlands
devotie
“vroomheid, religieuze oefening”
Moderne spelling
Connections
Word parts
devot-
root
toewijden
-ie
suffix
vormt een zelfstandig naamwoord
Related across languages
Engels
devotion
toewijding
Frans
dévotion
vroomheid
Explore next
Related to devotie
External references use DefinedTerm semantics.