hemel
/ˈɦeːməl/
zelfstandig naamwoord
Origin
Proto-Germaans
*himinaz — hemel, gewelf
Overview
Meaning Now
- het uitspansel boven de aarde
- de verblijfplaats van goden, engelen of overledenen in religieuze zin
- de overkapping van een bed
Literal older meaning
bedekking, gewelf
Language path
Proto-Germaans → Middelnederlands → Nederlands
Earliest form
hemel
Earliest period
12e eeuw
Journey
Het woord is inheems Germaans en verwant aan woorden voor bedekking, wat verklaart waarom 'hemel' ook nog steeds wordt gebruikt voor de overkapping van een bed (hemelbed).
Evolution
- Proto-Indo-Europees
*kem-
“bedekken, gewelf”
De stam houdt verband met het idee van een koepel of deken.
- Proto-Germaans
*himinaz
“hemel”
- Oudnederlands
himil
“hemel”
- Middelnederlands
hemel
“hemel, gewelf, bedhemel”
Connections
Word parts
hemel
root
hemel
Related across languages
Duits
Himmel
hemel
Engels
heaven
hemel
Explore next
Related to hemel
External references use DefinedTerm semantics.