natuurlijk
naːˈtyːr.lək
bijwoord; bijvoeglijk naamwoord
Origin
Latijn
nātūrālis — “natuurlijk, tot de natuur behorend”
Overview
Meaning Now
- op een natuurlijke manier; spontaan, vanzelf
- zeker, uiteraard, vanzelfsprekend
- in overeenstemming met de natuur of zonder kunstmatigheid
Literal older meaning
“tot de natuur behorend” / “natuurlijk, volgens de natuur”
Language path
Nederlands → Middelnederlands → Latijn
Earliest form
natuerlijc / natuerlijke (verschillende middeleeuwse vormen)
Earliest period
Middelnederlands (13e–14e eeuw)
Journey
Het woord behoort tot een brede Europese woordfamilie rond Latijn nātūra ‘natuur’. In het Nederlands ontwikkelde natuurlijk naast de letterlijke betekenis ‘naar de natuur’ al vroeg ook een modale betekenis: ‘uiteraard, vanzelfsprekend’.
Evolution
- Latijn (klassiek en laat-Latijn)
nātūrālis
“natuurlijk, tot de natuur behorend”
afgeleid van nātūra ‘natuur’
- Middelnederlands
natuerlijc / natuerlijke
“natuurlijk, eigen aan de aard van iets”
ontleend via middeleeuwse geleerdentaal
- Nederlands
natuurlijk
“natuurlijk; vanzelfsprekend; niet kunstmatig”
betekenis breidt uit naar het bijwoordelijke gebruik ‘uiteraard’
Connections
Word parts
natuur
stem
natuur
-lijk
suffix
bijvoeglijk: ‘behorrend tot, in de aard van’
Related across languages
Frans
naturel
natuurlijk
Engels
natural
natuurlijk
Duits
natürlich
natuurlijk, uiteraard
Spaans
natural
natuurlijk
Explore next
Related to natuurlijk
External references use DefinedTerm semantics.