bel

/bɛl/

isim

Origin

Eski Türkçe

bel — vücudun orta kısmı

Overview

Meaning Now

Vücudun göğüs ile kalça arasında kalan, genellikle daha ince olan bölgesi.
İnsan veya hayvan vücudunun orta kısmı.
Bir şeyin orta kısmı, dar yeri.

Literal older meaning

Vücudun orta ince kısmı

Language path

Eski Türkçe → Türkçe

Earliest form

bel

Earliest period

11. yüzyıl

Journey

Eski Türkçeden günümüze kadar anlamını büyük ölçüde koruyan temel vücut organı isimlerinden biridir. 'Bel' kökü, hem fiziksel anatomi hem de coğrafi terimlerde (dağ beli gibi) dar geçit anlamında kullanılır.

Evolution

11. yüzyıl
bel
“vücudun orta kısmı”
13. yüzyıl
bel
“vücudun orta kısmı, bel”
Anadolu Türkçesinde kullanımı yerleşmiştir.
Modern Türkçe
bel
“vücudun göğüs ile kalça arası”

Connections

Word parts

bel

root

vücudun orta kısmı

Related across languages

Eski Uygurca
bel
vücudun orta kısmı
Çağatayca
bel
bel

Explore next

Related to bel

Get the WordOrigin app

External references use DefinedTerm semantics.