benei elohim
/bɛneɪ ʔɛloʊhɪm/
isim
Origin
İbranice
בֵּן (ben) + אֱלֹהִים (elohim) — oğullar + tanrı/tanrılar
Overview
Meaning Now
- İbrani Kutsal Kitabı'nda tanrısal varlıklar veya melekler için kullanılan bir terim; 'Tanrı'nın oğulları'.
Literal older meaning
Tanrı'nın oğulları
Language path
İbranice
Earliest form
בְּנֵי הָאֱלֹהִים
Earliest period
M.Ö. 1. binyıl
Journey
Antik Yakın Doğu mitolojisinde ve İbrani teolojisinde 'Tanrı'nın oğulları' ifadesi, ilahi meclis üyelerine veya cennet varlıklarına atıfta bulunmak için kullanılır. Özellikle Tekvin 6. bölümde bu varlıkların insan kızlarıyla olan ilişkileri üzerine çeşitli geleneksel ve modern yorumlar (Enoch Kitabı gibi) bulunmaktadır.
Evolution
- Eski İbranice
בְּנֵי הָאֱלֹהִים
“Tanrı'nın oğulları”
Melekler veya kutsal varlıklar topluluğu.
- Modern İbranice
בני אלוהים
“Tanrı'nın oğulları”
Dini metinlerde ve teolojik tartışmalarda aynı biçimde kullanılır.
Connections
Word parts
benei
root
oğulları (çoğul yapım eki)
elohim
root
Tanrı/tanrılar
Related across languages
Fenikece
bn ilm
tanrıların oğulları
Related words
Explore next
Related to benei elohim
External references use DefinedTerm semantics.