er
/er/
isim
Origin
Eski Türkçe
er- — Yiğit, insan, erkek.
Overview
Meaning Now
- Askerlikte en alt rütbedeki görevli.
- Yiğit, erkek, koca, güç ve yetenek sahibi kimse.
Literal older meaning
Erkek, yiğit, savaşçı.
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
er
Earliest period
8. yüzyıl
Journey
Türk dillerinin en temel kelimelerinden biridir. Eski Türkçede hem 'erkek' hem de 'insan' anlamında kullanılmıştır. Zamanla askeri terminolojide en alt kademeyi ifade edecek şekilde uzmanlaşmıştır.
Evolution
- 8. yüzyıl
er
“İnsan, erkek, asker.”
- 11. yüzyıl
er
“Erkek, koca, yiğit.”
Dîvânu Lugâti't-Türk'te yer alır.
- Günümüz
er
“Askerlikte er rütbesi.”
Connections
Word parts
er
root
yiğit/erkek
Related across languages
Moğolca
erkek, yiğit
Explore next
Related to er
External references use DefinedTerm semantics.