Skip to main content
Etymology

Erdem

/eɾdem/

isim

Origin

Eski Türkçe

er — erkek, insan, yiğit

Overview

Meaning Now

  • Ahlakın övdüğü iyi olma, alçak gönüllülük, yiğitlik, doğruluk gibi niteliklerin genel adı, fazilet.
  • İnsanın ruhsal olgunluğu.

Literal older meaning

Eski Türkçede 'güç, kuvvet, erlik, meziyet'.

Language path

Eski Türkçe → Türkçe

Earliest form

ertem

Earliest period

11. yüzyıl

Journey

Türk kültüründe 'erdem', tarihsel olarak 'er' yani 'yiğit/insan' kelimesinden türetilmiştir. Eski Türk toplumlarında savaşçılık, dürüstlük ve beceri bir bütün olarak değerlendirildiğinden, erdem kelimesi hem fiziksel güç ve beceriyi hem de ahlaki olgunluğu ifade etmek için kullanılmıştır.

Evolution

  1. Eski Türkçe

    ertem

    “fazilet, meziyet, güç”

  2. Orta Türkçe

    erdem

    “doğruluk, meziyet”

  3. Türkiye Türkçesi

    erdem

    “ahlaki yetkinlik, fazilet”

Connections

Word parts

er

root

yiğit, insan

dem

suffix

isimden isim yapım eki (işlevsel bir nitelik bildiren)

Related across languages

  • Eski Uygurca

    ertem

    erdem, meziyet

Explore next

Related to Erdem

Get the WordOrigin app

External references use DefinedTerm semantics.