ezel
/eˈzel/
isim
Origin
Arapça
ʾzl — başlangıcı olmamak
Overview
Meaning Now
- Başlangıcı bulunmayan geçmiş zaman, öncesizlik.
- Tanrı'nın varlığının başlangıcı olmaması durumu.
Literal older meaning
Öncesizlik
Language path
Arapça → Türkçe
Earliest form
ezel
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Ezel, İslam felsefesi ve tasavvuf geleneğinde 'ebed' (sonu olmayan) kavramının zıttı olarak 'başlangıcı olmayan' anlamında sıkça kullanılmıştır. İlahiyat tartışmalarında Tanrı'nın zatı ile ilgili bir sıfat olarak merkezi bir yere sahiptir.
Evolution
- Klasik Arapça
azal
“başlangıçsız zaman”
- Osmanlı Türkçesi
ezel
“başlangıcı olmayan geçmiş”
Connections
Word parts
ezel
root
başlangıcı olmayan zaman
Related across languages
Farsça
başlangıçsızlık
Explore next
Related to ezel
External references use DefinedTerm semantics.