gönül
/ɟœˈnyl/
isim
Origin
Eski Türkçe
köŋ- — düşünmek, arzulamak
Overview
Meaning Now
- İnsanın duygularının, düşüncelerinin, isteklerinin, sevgilerinin merkezi kabul edilen iç dünyası; yürek.
- Bir kimsenin bir şeye karşı duyduğu ilgi, sevgi veya bağlılık.
Literal older meaning
kalp veya içsel duygu merkezi
Language path
Eski Türkçe → Türkçe
Earliest form
köŋül
Earliest period
11. yüzyıl
Journey
Türk kültüründe 'gönül', sadece fiziksel bir organ olan kalpten farklı olarak, insanın manevi hayatının, sevgisinin ve sezgilerinin merkezi olarak görülür. Divan edebiyatında aşkın ve tasavvufi tecrübenin merkezidir.
Evolution
- 11. yüzyıl (Eski Türkçe)
köŋül
“gönül, kalp, iç”
Köŋ- (düşünmek) fiilinden -ül ekiyle türetilmiştir.
- 13. yüzyıl (Orta Türkçe)
köŋül / gönül
“gönül”
Kelime başı k > g değişimi yaygınlaşmaya başlamıştır.
- Modern Türkçe
gönül
“duygusal merkez, yürek”
Connections
Word parts
köŋ
root
düşünmek, arzulamak
ül
suffix
isimden fiil/isim türetme eki
Related across languages
Çağatayca
köŋül
gönül
Tatarca
küŋel
gönül, ruh
Explore next
Related to gönül
External references use DefinedTerm semantics.